عربی و فارسی با یک دل

بخش بزرگی از میراث مکتب — تقریرات درس خارج و کتاب‌های فکری و آنچه پیرامون آن نوشته شده — به فارسی نگاشته شده و هنوز ترجمه نشده است. و محدودکردن آرشیو به آنچه ترجمه شده، منظومه را می‌بُرد.

از این رو همان رویکردی را برگزیدیم که گنجینه‌های حقوقیِ چندزبانه اروپایی به کار می‌برند (به سبک EUR-Lex/EuroVoc): مفهوم، گرهی یگانه و خنثی است که با عربیِ معیار نامیده می‌شود، و متون به زبان‌های خود به آن اشاره می‌کنند. پس متن فارسی با حروف خود وارد آرشیو می‌شود، و مفاهیمش با نام‌های عربیِ یکپارچه‌شان استخراج می‌شوند، تا در شبکه معرفتی با همتای عربی‌اش بر همان گره به هم برسند.

و در پاسخ: به زبان خود می‌پرسید و به همان زبان پاسختان می‌دهد؛ پس اگر شاهد فارسی باشد، بات تصریح می‌کند: به فارسی چنین آمده که تعریب آن این است: ... با استنادِ معمول، و نقل عینی به زبان اصلی‌اش باقی می‌ماند، و چه‌بسا تعریبی ارشادی بیرون از گیومه در پی آن بیاید.

و دوازده زبان، رابطِ گفت‌وگو: به هر یک از آن‌ها بپرسید و شرح را به همان زبان دریافت کنید، و متن معتبر از منبعش نقل می‌شود.