بات چگونه پاسخ می‌دهد؟

روش‌شناسیِ امانت پیش از فناوری: هر پاسخ از پنج ایستگاه می‌گذرد که برای یک هدف طراحی شده‌اند — که به شما جز آنچه ایشان (رض) گفته‌اند یا آنچه به‌دقت به منبعش نسبت داده شده نرسد.

  1. ایستگاه ۱ — فهم پرسش و دسته‌بندی آن

    پرسش شما نخست دسته‌بندی می‌شود: عملیِ فقهی، یا فکریِ معرفتی، یا مستحدثِ زمانی — و هر دسته مسیر پردازشِ مستقل با قواعد خود دارد.

  2. ایستگاه ۲ — جست‌وجوی دوگانه

    دو موتور که با هم کار می‌کنند: معنایی که معنا را می‌فهمد هرچند الفاظ متفاوت باشند، و لفظی که اصطلاح شرعیِ دقیق را می‌گیرد. پس پاسخ نه به‌سبب عامیانه‌بودن پرسش گم می‌شود و نه به‌سبب ناآشناییِ لفظ.

  3. ایستگاه ۳ — قاعده دو لایه

    لایه متنِ معیار: متنِ پاسخ معتبر عیناً همان‌گونه که چاپ شده به شما می‌رسد، با عنوان منبع و شماره صفحه‌اش — بی‌خلاصه و بی‌ادغام و بی‌تصرف. و لایه خطاب: مقدمه‌ای که پرسش شما را درمی‌یابد، و فرودآوردنِ پاسخ بر حالتی که ذکر کرده‌اید، و خلاصه‌ای — همه پیرامون متن، نه در خودِ متن.

  4. ایستگاه ۴ — مستحدثات با مستندسازی سه‌گانه

    آنچه با زمان دگرگون می‌شود — مانند هلال‌ها و بیانیه‌ها — از کانال‌های معتبرِ مشخص گرفته می‌شود، و هر خبر با پیوندِ انتشار و تاریخش به کانالش نسبت داده می‌شود. نه حکمِ ثابت از خبر گرفته می‌شود، و نه خبر از کتاب.

  5. ایستگاه ۵ — و هنگام نبودِ متن

    نه اجتهاد خودکار و نه گمانه‌زنی: پوزش با متنی معتبر و ثابت، و ارجاع به دفتر استفتائات شرعی از طریق دستور ‎/private‎.

متنِ پوزشِ معتبر — عیناً
«متن نظر حضرت آیت‌الله رهبری (رض) در این مسئله، فعلاً در آرشیوِ در اختیار من موجود نیست. برای دریافت پاسخی دقیق و مُبرئِ ذمّه، لطفاً از دستور ‎/private‎ استفاده کنید تا پرسشتان مستقیماً به دفتر استفتائات شرعی ارجاع شود.»

این محدودیت‌ها کاستیِ فنی نیستند؛ بلکه طراحیِ خواسته‌اند: باتی که حدودش را می‌داند، مطمئن‌تر از باتی است که به هر چیز پاسخ می‌دهد.

پاسخ‌ها ارشادی‌اند و جایگزین دفتر استفتائات شرعی نمی‌شوند.